วันพฤหัสบดีที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

อบรมการสอนโดยใช้tablet เป็นสื่อ

อบรมโดยบริษัทบางกอกซอร์ฟแวร์ ที่ โรงเรียนมัธยมวัดนายโรง วันที่ 16 พฤษภาคม 2556

มีการใช้แอปพิเคชันที่เหมาะกับการเรียนการสอน อละแบ่งเบาภาระครูผู้สอน
1) แอปพิเคชัน "Explain Everything" ใช้ในการบรรยายในห้องเรียนคล้ายกระดานดำ และสามารถบันทึกเสียงในขณะที่ทำการสอนได้อีกด้วย
2) แอปพิเคชัน "box" ใช้เป็นที่พื้นที่เก็บข้อมูลในเว็ป คล้ายๆ iCloud
3) แอปพิเคชัน "Pages, Number, Keynote" ใช้เกี่ยวกับไฟล์เอกสาร การนำเสนอข้อมูล ตารางคำนวณ เช่นเดียวกับ Microsoft word, Microsoft excel, Microsoft powerpoint
4) แอปพิเคชัน "Keynote" ใช้นำเสนอข้อมูลในขณะที่สอน
ทางบริษัทได้อธิบายการใช้งานอย่างละเอียดในการใช้งานแอปพิเคชัน "Explain everything, Keynote" 
หลังจากการอบรมทำให้เห็นความสำคัญในการเตรียมสอนและการใช้สื่อมากขึ้น และสามารถทำให้งานครูเบาลงได้มาก มีการฝึกฝนการใช้งานเพื่อให้เดิกทักษะใหม่ต่อไป







วันพฤหัสบดีที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

คำช่วย ช่วยด้วย

โดย อ.วีรยุทธ วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 ที่เจแปนฟาวน์เดชั่น





















ล่ามเบื้องต้น

โดย อ.นริศรา ทองมี ที่เจแปนฟาวน์เดชั่น วันที่ 2 พฤษภาคม 2556

เมื่ออาจารย์ญี่ปุ่นต้องเป็น...ล่าม
การทำงานล่ามและการทำงานแปลมีลักษณะการทำงานต่างกัน แต่ก็ต้องใช้ความรู้ด้านคำศัพท์และทักษะการแปลร่วมด้วย ฉะนั้นการเป็นล่ามจึงต้องมีความรู้ทางด้านการแปลด้วย
ประเภทของการทำงานล่ามแบ่งตามเทคนิคที่ใช้ในการแปลมี 2 ประเภทคือ
1. 同時通訳(どうじつやく) ล่ามพูดพร้อม จะต้องใช้สมาธิมาก
2. 逐次通訳(ちくじつうやく) ล่ามพูดสลับ เน้นถ้อยคำที่ใช้สื่ิอ

ทักษะทางภาษาจากการเรียนภาษาญี่ปุ่นด้วยการฝึกล่าม กระบวนการทำงานล่ามประกอบด้วย 3 ขั้นตอนที่สำคัญ ดังนี้
1) 理解(りかい) ฟัง/อ่านเพื่อจับใจความ=ความเข้าใจ
2) リテンション(Retention) จดโน้ต/จดจำ= เก็บข้อมูลไว้ให้คงอยู่ค
3) 再表見(さいひょうげん) ถ่ายทอดด้วยคำพูดของตนเอง= ฟังแล้วเข้าใขง่าย



วันอังคารที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2556

日本語コース:การอ่าน

โดย อ.อะเบะ(Abe) ที่เจแปนฟาวน์เดชั่น วันที่ 30 เมษายน 2556





วันจันทร์ที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2556

日本語コース:การฟัง การสนทนา

โดยอ.อะกิโมโต้(Akimoto) ที่เจแปนฟาวน์เดชั่น

การฟังมีกิจกรรมที่สามารถวัดทักษะการฟังได้
1. ดูรูปแล้วอธิบาย เช่น เรื่องครอบครัว
วัตถุประสงค์: สอบถามเรื่องครอบครัวของคู่สนทนา และพูดคุยเกี่ยวกับครอบครัวของตนเอง
ลักษณะพิเศษของกิจกรรม: ใช้ภาพในการพูดคุย
ลำดับ:1) ตรวจสอบคำเรียกคนในครอบครัว(ตนเองและผู้อื่น) คิดเนื้อหา และหัวข้อในการสนทนา
2) ตัวอย่างบทสนทนา T-S ( ตรวจสอบข้อที่ควรระวัง สำนวนเกี่ยวกับคนในและคนนอกครอบครัว)
3) เขียนหน้าของคนในครอบครัวลงในภาพ (*ไม่เขียนตัวอักษร)
4) จับคู่สนทนาโดยให้ดูภาพประกอบด้วย
2. แต่งบทสนทนาพูดคุยเรื่องทั่วไป เรื่องที่สนใจ แล้วอัดเทป มาฝึกฟังและแก้ไขไวยากรณ์
3. ทำแผนผังเกี่ยวกับเรื่องที่สนใจ แบ่งเป็นหมวดๆ
4. (แนะนำวัฒนธรรมญี่ปุ่น) แต่งกลอนญี่ปุ่น (川柳:せんりゅう)
































วันอาทิตย์ที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2556

การสอนสุนทรพจน์และการวัดประเมิน(2)

โดย อ.ซาโต้ ที่เจแปนฟาว์นเดชั่น วันที่ 25 เมษายน 2556

สุนทรพจน์ที่ดีเป็นอย่างไร
เงื่อนไขของสุนทรพจน์ที่ดี เน้นที่เนื้อหาของบทความและวิธีการเขียน* ส่วนวิธีการพูดไม่จำเป็น
2. เนื้อหาสัมพันธ์กับหัวเรื่อง
3. คำศัพท์และไวยากรณ์อยู่ในระดับของผู้เรียน
4. มีความรู้สึกร่วม
5. หัวเรื่องน่าสนใจ
6. เนื้อหาสนุก
7. เข้าใจง่าย
8. ให้ผู้ฟังได้คิดตาม
9. ลำดับโครงเรื่องครบ (บทนำ เนื้อหา สรุป)
10. ควรเป็นวิธีเขียนที่มีคำถามกับผู้ฟัง
11. ใช้คำเปรียบเทียบ บรรยายให้ผู้ฟังเห็นภาพ
12. ตัวหนังสืออ่านง่าย ลายมือสวย
13. มีความคิดสร้างสรรค์

บทความทีี่เขียนเพื่อมาพูดสุนทรพจน์ มี 3 ประเภท
1. ประเภทให้ความรู้แก่ผู้ฟัง เช่น เมืองของฉัน วิธีการทำผัดไทย ซึ่งจะเป็นการอธิบายเกี่ยวกับคนหรือสิ่งของ อธิบายวิธีทำ/วิธีใช้
2. ประเภทส่งอิทธิพลต่อความคิดเห็น ท่าทาง ความรู้สึกของผู้ฟัง เช่น หัวข้อการกลั่นแกล้ง และการฆ่าตัวตายข้อเด็ก
3. ประเภทสุนทรพจน์เพื่อการเข้าสังคม เช่น คำกล่าวในงานแต่งงาน
โดยสุนทรพจน์ทั้ง 3 ประเภทไม่ได้แบ่งแยกกันอย่างชัดเจน มีบางส่วนที่ซ้อนกันอยู่

โครงสร้างพื้นฐานของสุนทรพจน์เพื่อแสดงความคิดเห็น
1) บทเกริ่นนำ ประกอบอยู่ในบทความ 5-10%
2) เนื้อหา ประกอบอยู่ในบทความ 80%
3) บทสรุป ประกอบอยู่ในยทความ 5-10%

บทเกริ่นนำ(はじめ/序論) เพื่อให้มีความน่าสนใจควรมีการตั้งคำถาม สร้างความตื่นเต้น น่าตกใจ เริ่มจากเรื่องที่ไม่คาดคิด
เนื้อหา(なか/本論) ควรเป็นเรื่องประสบการณ์ที่ชัดเจน มีจุดยืน
บทสรุป(おわり/結論) กล่าวถึงจุดยืนด้วยถ้อยคำที่ต่างไปจากเดิม และทิ้งคำถามไว้ให้ผู้ฟังคิดต่อ

ตัวอย่างการสอนเขียนสุนทรพจน์ มี 5 ขั้นตอน/7.5 ชั่วโมง(1.5ชั่วโมง/ขั้นตอน)
0) ให้การบ้านนักเรียนคิดถึงเรื่องที่อยากจะนำมาเขียน เช่น เรื่องที่น่าโมโห เรื่องที่ประหลาดใจ เรื่องที่ดีใจ เรื่องที่ประทับใจ
1) สอนโดยบอกความแตกต่างระหว่างการเขียนเรียงความทั่วไปกับบทสุนทรพจน์ สอนว่าสุนทรพจน์คืออะไร วิธีการจดบันทึก การเลือกหัวข้อ
2) ครูเช็ค เขียนร่างครั้งที่ 1
3) ให้นักเรียนอ่านร่างครั้งที่ 1 และให้คำแนะนำซึ่งกันและกัน จากนั้นจึงเขียนร่างครั้งที่ 2 (ให้เสนอแนะกันเองระหว่างนักเรียนด้วยกัน เพราะเป็นทั้งคนฟัง อีกทั้งยังช่วยแบ่งเบาภาระงานของอาจารย์ผู้สอนด้วย)
4) ให้นักเรียนอ่านร่างครั้งที่ 2 และให้คำแนะนำซึ่งกันและกัน จากนั้นจึงเขียนร่างครั้งสุดท้าย
5) ส่ง โดยครูจะตรวจไวยากรณ์ คำศัพท์ ส่วนเนื้อหานักเรียนช่วยกันตรวจแล้ว

ในการเลือกหัวข้อ/คิดหัวข้อที่จะเขียน(15 นาที)
แต่ละคนตัดสินใจเลือกเรื่องที่อยากจะเขียน โดยให้แต่ละคนนำเสนอเรื่องของตนเอง คนละ 1 นาที ขณะที่คนในกลุ่มนำเสนอเรื่องตนเอง ไม่มีการแสดงความเห็นหรือคุยกัน(ใช้ภาษาไทย) หลังจากพูดจบให้มีการแสดงความคิดเห็น ตั้งคำถาม เช่น ทำไมถึงเลือกพูดเรื่องนี้ อธิบายของตนเองจนครบ เลือกหัวข้อที่ดีที่สุดในกลุ่ม (それぞれテーマを決める)

ในการจดโน้ตไอเดียที่อยากจะเสนอ ใช้รูป มายแมป(mind map)

เขียนโครงร่าง (15 นาที)
1) คิดโครงเรื่องที่จะเขียน และลองเรียงลำดับเรื่องราวดู และลองเชื่อมประโยคด้วยคำสันธานดู
2) เขียนโครงเรื่องที่คิดไว้ลงในกระดาษอีกแผ่น
3) ผู้สอนตรวจสอบและแสดงความคิดเห็น

การประเมินสุนทรพจน์/ ทำใบประเมินสุนทรพจน์
1. จดรวบรวมหัวข้อที่ควรประเมิน
- เนื้อหา/วิธีการเขียน ใช้กระดาษโพสต์อิท(post it)สีเขียว
- วิธีการพูด ใช้กระดาษโพสต์อิท(post it)สีชมพู
2. แบ่งหัวข้อความยากง่ายและเหมาะสมในการประเมิน
- ความรู้ด้านภาษา เช่น ไวยากรณ์ คำศัพท์ คันจิ สามารถแบ่งระดับประเมินทำได้ง่าย
- การนำความรู้ออกมาใช้/performance เช่น บทความ เรียงความ บทสนทนา สุนทรพจน์ การแบ่งระดับประเมินทำได้ยาก
3. ลองประเมินระดับความสามารถที่ทำได้ โดยเทียบกับวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ก่อนเขียน มีความสัมพันธ์กันหรือไม่

ฉะนั้นกระบวนการในการบรรลุเป้าหมาย คือ
1. การรวบรวมข้อมูล
2. การลงความเห็น* ด้วยการใช้แบบประเมิน
3. การแก้ไข

อ.ซาโต้เสนอ ให้เก็บก๊อปปี้ผลงานเด็กที่สอนไว้ เพื่อใช้ในการเปรียบเทียบงาน ว่าเราสอนในแต่ละปีมีงานที่เหมือนกันหรือต่างกันอย่างไร ซึ่งบางทีอาจจะลอกกันมาส่ง เราต้องมาแก้ไขให้งานที่ลอกมาส่งนั้นน้อยที่สุด